آرش : راستش من تو خواننده های ایرانی ابی رو از همه بیشتر دوست دارم. هم صدای بی نظیرشو و از اون مهمتر، اخلاق خوب و شخصیت نازنینش هست. ابی واقعا انسان نازنینیه، تعارفم نمی کنم، اون واقعا آدم خوبیه که من ازش یاد می گیرم و همیشه باهاش در تماسم. بهش زنگ می زنم و گاهی به خونه ش می رم. ابی واقعا الگوی هنری منه .

اما در مورد آشنایی، ابی رو اولین بار در آمریکا دیدم و باهاشون آشنا شدم. بعدا توی سوئد فرصت وشانسی پیش اومد و ایشون رو دعوت کردم تا تنظیم های منو بشنوند. همون شب به سرم زد که از ابی جان در مورد ریمیکس یه ترانه ی قدیمی ایشون که خیلی دوستش داشتم، یعنی "بگو ای یار" سوال کنم. راستش خجالت کشیدم که موضوع رو مستقیم به ابی بگم. واسه همین رفتم سراغ مهشید جان و موضوع رو به ایشون گفتم . ایشون هم گفتن که چرا با خود ابی جان صحبت نمی کنید. برای همین من موضوع رو با ابی درمیان گذاشتم و ایشون هم با کمال میل پذیرفتن. جالبه که همون شب این ترانه رو به صورت تمرینی ضبط کردیم و باورتون نمیشه که همون اجرای تمرینی توی کاست اصلی قرار گرفت و منتشر شد.

من و دوستان توی سوئد یه گروه بودیم که با هم کار می کردیم. من اون زمان بیشتر کار تنظیم و آهنگسازی فیلم و ترانه برای دیگران رو انجام می دادم. به همین دلیل تو جایی که بگو ای یار رو ضبط می کردیم، تعدادی از این دوستان سوئدی بودند. باورتون نمیشه که وقتی ابی جان شروع به خوندن کرد، این ساختمون کوچیک دفتر ما از صداش می لرزید. تا شروع کرد، همه ی همکاران و دوستان توی این ساختمون، جمع شدن تو اتاق و هاج و واج مونده بودن که این صدا مال کی هست. بالاخره ما هم اونجا حسابی خودمونو گرفتیم و به همه گفتیم که ما هم از این صداها داریم !

 پویان : آرش جان قصد همکاری دوباره با ابی جان رو دارید ؟ در این زمینه صحبت هایی شده ؟

 آرش : آره صحبت هایی برای کارهای آینده شده، که فکر می کنم کارهای بزرگ و متفاوتی باشه. اما فعلا بهتره تا زمانی که تصمیمامون قطعی نشده چیزی در موردش نگم و شما و باقی دوستداران ابی رو بعدا سورپرایز کنیم