سلام به همه شما دوستان عزیز امید وارم خوب و سالم  باشید  

میلاد صدا بر همه عاشقان این آوازه خوان بزرگ مبارک و فرخنده باد 

یاد آوری: ابراهیم حامدی  در ۲۹ خرداد  ۱۳۲۸ در تهران بدنیا  امد   همانطور  که می دانید  شما می توانید برای مطالعه  بیشتر  در این زمینه  به بخش بیوگرافی  آقای صدا ابی مشاهده کنید

اگر میشد در برگه های تقویم روزی را  ” روز صدا ” نامید ،بی شک آن روز میبایست بیست و نهم خرداد می بود. روزی که خداوند صدایی را به امانت نزد ایرانیان سپرد تا فریاد در گلو خفته شان را با صدای او نعره کنند و در اوج عشق و اعتراض و حقیقت جویی با صدای او همراه شوند 

صدای یکتا سورا قلب جهانیان  آواز خوانی که  با صدایش اشک و شادی را مهمان  خانه دلهایمان کرده و مایه  افتخار هر ایرانی به داشتن چنین اوازه خوانی هست

با تو و صدای تو عشق و وطن و حقیقت را سالهاست که معنا میکنیم ،اشک می ریزیم و بغض می ترکانیم ،دل می دهیم و دلبر میشویم ،صدا میشویم و پرواز میکنیم ،هم- نبض خرمشهر  و بم وخلیج تا ابد فارس میشویم  ،شاد میشویم و میرقصیم  و در این میانه ی  بی پناهی به قول ایرج جنتی عطایی  زمزمه میکنیم که :

 ” پناهی نیست جز آواز ”

ابی جان 

دوست دارم یه عالمه                   هرچی بگم بازم کمه

دوست دارم یک آسمون 

دوست دارم قطار قطار                خزونمو  کردی بهار

دوست دارم دیوونه وار

نفس نفس تو سینه ام             عطر نفس های شماس

اگر که قابل بدونین                   خونه ی دل جای شماس

من یک چند تا عکس برای این سالروز بزرگ اماده کردام امید وارم خوشتون بیاد

از دریچه این  وبلاگ سالروز میلاد آقای صدا را به همه هنرمندان و هنردوستان  و همه عاشقان این صدا  تبریک عرض کرده ، برایش تندرستی و سلامتی را آرزو دارم.

ابراهیم حامدی (ابی) جان تولدت مبارک  

 استقاده ازمطالب فقط با ذکر نام وبلاگ مجاز می باشد

سلام به همه دوستان عزیز  حیف ام امد  این عکس زیبا رو برای شما دوستان عزیز نگذارم

امروز به تحلیل اهنگ زیبا و اثر زیبا ابی همکاران اش هست رو می زارم که خودم خیلی دوستش دارم مال البوم شب نیلوفری به نام تحمل کن

تحمل کن ترانه ای ست فاخر از ایرج جنتی عطایی که با توجه به ناب بودن سوژه اش تا مدتها می تواند مانور خود را در ذهن پی گیران حرفه ای ترانه ادامه دهد. عاشقانه ای ملتمسانه که اینبار موضوعش چیز دیگریست. در این ترانه عاشق از معشوقش می خواهد او را همانگونه که هست باور کرده و تحمل کند ، بی آلایش و بی نقاب و البته دلسرد !. سیاوش قمیشی به زیبایی هرچه تمامتر  آهنگ این ترانه را می سازد و استیو مک کروم آن را تنظیم می کند. ابی نیز با صدای رسایش آن را خوانده و در قالب آلبوم شب نیلوفری آن را منتشر می کند.

. به راستی که این ترانه اقیانوسی است از احساس ، که ایرج جنتی عطایی توانسته در قالب واژه ها آن را بیان کند. ترکیب های بی نظیر و شگرف ، فضا سازی زیبا از آنچه اتفاق افتاده است و می افتد و تاثیر گذاری فوق العاده از مشخصه های این ترانه است.

ترانه با بیان اعترافات عاشق در عشقش شروع می شود، اعترافاتی که نشان می دهد او برای معشوقش کم بوده است :

تحمل کن عزیز دل شکسته

تحمل کن به پای شمع خاموش

تحمل کن کنار گریه ی من

به یاد دلخوشی های فراموش

ترانه سرا به زیبایی ترکیب "دل شکسته" را به معشوق و "شمع خاموش" را به عاشق منتسب می کند و با بیان گریه و اشک های عاشق و دلخوشی های گذشته فضا - فضایی که در آن عاشق در گرداب دوری از معشوقش قرار گرفته و در این اتفاق خود را مقصر می داند - را برای شنونده فراهم می کند. فضایی که پر از غم دوری و فقر احساس در زمان حال است. با بیان این مقدمه ، ترانه سرا به ادامه ی ترانه می رود :

جهان کوچک من از تو زیباست

هنوز از عطر لبخند تو سرمست

واسه تکرار اسم ساده ی توست

صدایی از من عاشق اگر هست

در این بند ، راوی از زبان عاشق ، دلبستگی هایش به معشوق را بیان می کند و به او اعلام می دارد که تمام زندگی خود را از او داشته و هنوز هم برای تکرار کردن و بردن نام اوست که اینگونه لب به اعتراف در مقابل او گشوده است. نام معشوق برای عاشق داستان ، زیباترین نام  است که باعث   می شود به واسطه ی آن ، او را هیچ وقت از یاد نبرد.

استادانه ترین قسمت این ترانه ترجیع بند آن می باشد :

منو نسپار به فصل رفته ی عشق

نذار کم شم من از آینده ی تو

به من فرصت بده گم شم دوباره

توی آغوش بخشاینده ی تو

به من فرصت بده برگردم از من

به تو برگردم و یار تو باشم

به من فرصت بده باز از سر نو

دچار تو گرفتار تو باشم

اگر دو بند اول ترانه را مقدمه ی آن بدانیم در اینجاست که موضوع اصلی بیشتر خود را نشان می دهد. فرد عاشق ملتمسانه از همسفر خود می خواهد که او را فراموش نکند و فرصت دیگری به او بدهد ، و شاید فرصت هایی دیگر. او هنوز به آمرزش معشوقش امیدوار است و به در آغوش گرفتن و در آغوش گرفته شدن ایمان دارد حتی اگر معشوقش صدایش را نشنود. ترکیب "برگشتن از من" نیز حاوی نکات جالبی ست. ترانه سرا توانسته با آوردن این ترکیب به روشنی نشان دهد که عاشق به راستی معترف است ، سعی دارد از گذشته اش فرار کند و همانی شود که باید باشد.

موسیقی آرام می شود  و از اوجی که ترجیع بند ترانه به آن داده بود ، رها می گردد :

نذار از رفتنت ویرون شه جانم

نذار از خود به خاکستر بریزم

کنار من که وا می پاشم از هم

تحمل کن ، تحمل کن عزیزم

به من فرصت بده رنگین کمون شم

از آغوش تو تا معراج پرواز

حدیث تازه ی عشق توام  من

به پایانم نبر، از نو بیآغاز

اعترافات عاشق و فرصت خواهی او به پایان می رسد. او اکنون دچار التماسی عاشقانه می شود و به خوبی خود را غرق در زیبایی های معشوقش می کند. به طوری که در خود حس  می کند با رفتن همسفرش دچار ویرانی می شود و نخواهد توانست زندگی کند. اگر هم پناهش را از دست بدهد  می سوزد و خاکستر می شود. وی همچنان از او می خواهد تحملش کند و فداکارانه در راه عشقشان قدم گذارد.

عاشق برای آخرین بار ابراز امیدواری می کند که با بخشش معشوق ، باز هم بتواند چون رنگین کمانی از آغوش یار شروع شود و به اوج ختم شود. اوجی پر از پرواز. او آغازی نو را می خواهد و شروعی دوباره را.

ایرج جنتی عطایی همچنان در عالم واژه هایش عبارات عاشقانه ی ناب می سازد. عبارات و ترکیب هایی چون "از آغوش تو تا معراج پرواز" ؛ "حدیث تازه ی عشق" ، "به خاکستر ریختن" و "رنگین کمان شدن" که هر یک گواهی است بر فضای زیبا و استادانه ی ترانه.

آهنگ با تکرار ترجیع بند به پایان می رسد و خاموش می شود.

از ترانه ی تحمل کن گفتم و سعی کردم هرآنچه از این کار می فهمم بنویسم ، در مورد موسیقی و اجرای زیبا و دلچسب این کار نیز به یک جمله بسنده می کنم چرا که علم موسیقی ام بیشتر از این کفاف نمی دهد تا در این مورد ریز شوم. آن جمله این است :

امید وارم خوش تون امیده باشه باز دباره میام بخاطره تخیر ۱ ماه مرا ببخشید

سلام به همه دوستان عزیز خوبید امید وارم خوش باشید امروز یک مطلب جالب و خواندنی رو در خاکستری دیدم گفتم  شما هم بخونید امید وارم لذت ببرید با تشکر از مزدا موسی زاده